Chronische tinnitus:
twee keer gehad, twee keer weg.
Ik ben geen arts. Ik ben iemand die door de hel is gegaan – en op deze pagina vertel ik hoe ik eruit ben gekomen.
Je kunt direct naar mijn verhaal of naar de oplossingsaanpak springen – of hier gewoon verder lezen.
Ik ben Dustin Müller. Ik heb twee afzonderlijke periodes met chronische tinnitus gehad – en in beide gevallen is de tinnitus volledig verdwenen. Daarnaast heb ik een zwaar chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) overwonnen, dat me ruim een jaar aan bed heeft gebonden. Alles vastgelegd. Alles meetbaar. Hier deel ik mijn kennis, mijn ervaringen en de benaderingen die bij mij hebben gewerkt.
- I.Mijn volledige verhaal – van het eerste plotselinge gehoorverlies in 2011 tot vandaag.
- II.De drie hoofdoorzaken: lawaai, stress, medicijnen – en waarom ze elk anders aangepakt moeten worden.
- III.Mijn concrete oplossingsaanpak – stap voor stap, met bewijsstukken.
Gedocumenteerde onderbouwing
Audiometrie 1
02-09-2011 – eerste meting bij een groepspraktijk van kno-artsen.
Openen om te vergroten
Audiometrie 2
Kno-arts / slaapgeneeskunde – latere controlemeting.
Openen om te vergrotenAudiometrie 3
Toonaudiogram uit de periode van herstel.
Openen om te vergrotenOp mijn bronnenpagina heb ik uitvoerig informatie bijeengebracht over de verbanden tussen gehoorverlies, audiometrie en tinnitus.
ATP-waarde (0,37)
Laboratoriumuitslag: zeer sterk verminderde intracellulaire energieproductie.
Openen om te vergroten
Verdiepende ATP-analyse
Interpretatie van de bevindingen en oorzaken van ATP-tekorten.
Openen om te vergrotenDit zijn mijn persoonlijke, door artsen gedocumenteerde meetwaarden. Ze beloven niet dat het bij anderen werkt.
Waarom deze pagina bestaat
Ik weet precies hoe het voelt om ’s nachts wakker te liggen en die toon niet uit te kunnen zetten. Ik weet hoe het is als een arts tegen je zegt: “U moet ermee leren leven.” En ik weet hoe het is om je volkomen alleen te voelen met een probleem dat niemand kan zien.
Najaar 2011, mijn allereerste keer in een disco. Mijn neef had me overgehaald – ‘het is er niet zo druk als in andere disco’s, het is echt superleuk’. Al op de trap naar beneden, ruim 40 meter vóór de zaal, was de bas heftig te voelen. Naïef als ik was, ging ik op de beste vrije plek staan: een kleine zes tot acht meter vóór de luidsprekers. Vier uur. De volgende ochtend kantelde ik bij het opstaan naar links, en drie dagen later hoorde ik in beide oren tonen die er niet waren.
De eerste kno-arts keek even naar binnen, zei ‘jaa, luister daar niet naar – luister naar wat muziek’ en liep de kamer uit. De tweede schreef ginkgo voor. De vierde was tinnitusspecialist en legde me uit dat het geluid nu in mijn hoofd zat. Zes kno-artsen – vier in praktijken, twee in het academisch ziekenhuis. Geen van hen kon me helpen.
Dus begon ik zelf te lezen. ’s Nachts op het forum tinnitus.de, later met de laptop in het ziekenhuisbed. Duizenden uren, jarenlang – celbiologie, cochleaire fysiologie, neurologie, biochemie van voedingsstoffen. Niet omdat ik dat zo boeiend vond. Maar omdat geen arts me kon vertellen wat er eigenlijk in mijn oor gebeurde.
Ik vond de oplossing niet in het laboratorium, maar in de woonkamer. Mijn vader injecteerde zichzelf toen met vitamine B12 vanwege een zenuwaandoening – een kleine ampul met rode vloeistof. Mijn eigen B12-waarde lag maar net boven de grens voor een tekort, maar mijn huisarts wilde toch niets injecteren. Dus liet ik mijn vader me ’s avonds een injectie geven, met een behoorlijk onbehaaglijk gevoel. En wat zal ik zeggen: de volgende ochtend was de toon ruim 40 procent zachter. Vanaf dat moment was het speurwerk – lecithine, het volledige B-complex, maandenlange stilte. Na ruim anderhalf jaar was 80 procent weg, en op een gegeven moment was er niets meer. Niets. Het derde audiogram hierboven is uit de tijd van die 80 procent.
Jaren later heb ik de tinnitus expres een tweede keer uitgelokt – koptelefoon, wekenlang hard gezet – om te testen of mijn model klopte. Ik weet hoe dat overkomt. Het klopte: deze keer was de tinnitus in drie tot vier maanden weg.
Deze pagina bestaat omdat ik destijds precies zo’n pagina nodig zou hebben gehad. Niet elke weg past bij iedereen. Maar alles wat ik in die jaren heb ontdekt, staat hier – met medische bevindingen, met alle doodlopende wegen. En als mijn ervaringen en mijn speurwerk ook maar één iemand met tinnitus helpen om weer hoop te krijgen, dan is elk uur werk aan deze pagina de moeite waard geweest.
Wat je op deze pagina kunt verwachten
Mijn hele verhaal
Mijn weg van het eerste plotselinge gehoorverlies, via zes vergeefse bezoeken aan kno-artsen en de crash die uitmondde in CVS, tot mijn uiteindelijke terugkeer naar het leven – volledig, ongecensureerd en met alle tegenslagen.
→ Biografie deel 1: de eerste tinnitusperiode en hoe ik mezelf eruit haalde →→ Biografie deel 2: de systeemcrash, CVS en de bewust uitgelokte tweede tinnitusperiode →
Tinnitus begrijpen: de drie hoofdoorzaken
Tinnitus is niet altijd hetzelfde. Volgens mijn ervaring en mijn speurwerk zijn er drie wezenlijk verschillende uitlokkende factoren – en elke factor vraagt om een andere aanpak.
Tinnitus door lawaai
Disco, concert, knaltrauma, chronische blootstelling aan lawaai – als het oor mechanisch overbelast is geraakt, blijven de haarcellen vastzitten in een energetische noodstand. Hier leg ik het volledige mechanisme in de cellen uit: wat er op moleculair niveau gebeurt, waarom de toon aanhoudt en waarom klassieke maskeertherapie op korte termijn wel verlichting kan geven, maar naar mijn inzicht het eigenlijke herstel van het oor juist tegenwerkt.
→ Naar de uitleg: tinnitus door lawaai →Tinnitus door stress / psychosomatische tinnitus
Tinnitus komt niet altijd uit het oor. Chronisch onopgeloste innerlijke conflicten kunnen aanhoudende elektrische spanningen in het zenuwstelsel veroorzaken die het gehoorsysteem van binnenuit prikkelen. Hier beschrijf ik hoe dit model werkt. Ook leg ik uit hoe het verwerken van deze conflicten mij tijdens een afzonderlijke periode met CVS en psychosomatische symptomen heeft geholpen. Ik heb zelf nooit tinnitus door stress gehad.
→ Naar de uitleg: tinnitus door stress →Tinnitus door medicijnen & gifstoffen (ototoxiciteit)
Bepaalde medicijnen, zware metalen en milieugifstoffen kunnen de haarcellen en de gehoorzenuw van binnenuit chemisch aantasten. Hier leg ik de mechanismen van de belangrijkste ototoxische stoffen uit en waarom deze vorm van tinnitus vaak bijzonder hardnekkig is.
→ Naar de uitleg: tinnitus door medicijnen & gifstoffen →Wetenschappelijke bronnen & onderbouwing
Meer dan 80 wetenschappelijke studies over alle mechanismen, therapeutische aanknopingspunten en klinische toepassingen die ik op deze pagina beschrijf. Wie zich verder in de stand van het onderzoek wil verdiepen, vindt hier de volledige wetenschappelijke onderbouwing.
→ Naar de bronnenpagina: wetenschappelijke onderbouwing →Mijn concrete oplossingsaanpak
Wat heb ik bij chronische tinnitus door lawaai concreet gedaan? Welke drie pijlers waren doorslaggevend? En waarom komt mijn aanpak overeen met actueel farmaceutisch onderzoek (AC102) en met low-level-lasertherapie? Hier beschrijf ik mijn exacte werkwijze – stap voor stap.
→ Naar mijn oplossingsaanpak: wat ik concreet heb gedaan →Belangrijk: heb je tinnitus of gehoorproblemen, ga dan alsjeblieft naar een kno-arts om organische oorzaken te laten onderzoeken – vooral als de klachten acuut zijn ontstaan.
Contact
Schrijf me. Ik lees elke mail zelf – heb alleen even geduld, ik antwoord zo snel als ik kan.
E-mail: Dustin5.mueller87@gmail.com
Audiometrie 1 – transcriptie en Nederlandse vertaling
Praktijk: groepspraktijk van de kno-artsen Dres. med. Dieter en Markus [achternaam rechts afgesneden/onleesbaar].
Patiënt: de heer Mueller, Dustin; geboortedatum 18.10.1987.
Onderzoeksdatum en tijd: 02.09.2011, 10:48 uur.
Rechter koptekst: datum begint met “02.09…”; overige tekst is aan de rechterrand afgesneden. Zichtbaar zijn verder “Drukdatum”, “(c) Ing.-Büro J. Nüß/AU…” en “AURITEC”; de ontbrekende delen zijn niet leesbaar.
Rechteroor
Horizontale as: frequentie in kHz – 0,125; 0,250; 0,5; 1; 2; 3; 4; 6; 8; 10. Verticale as: hoorniveau in dB – −10, 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100, 110, 120, 130.
HV: 4% (Rö73); −% (Rö80).
Linkeroor
Horizontale as: frequentie in kHz – 0,125; 0,250; 0,5; 1; 2; 3; 4; 6; [verdere rechterrand afgesneden]. Verticale as: hoorniveau in dB – −10, 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100, 110, 120, 130.
HV: 5% (Rö73); −% (Rö80). Het woord “Linkeroor” is aan de rechterrand gedeeltelijk afgesneden, maar eenduidig herkenbaar.
Grafische meetgegevens: de ingetekende meetmarkeringen, symbolen en curves blijven in het originele audiogram zelf zichtbaar; zij worden hier niet als nieuwe numerieke meetwaarden geïnterpreteerd.
Audiometrie 2 – transcriptie en Nederlandse vertaling
Voornaam: Dustin. Geboren op: 18.10.1987. Het veld vóór “Voornaam” en de eventuele achternaam zijn links afgesneden.
Opmerkingen: geen leesbare invoer.
Zichtbare stempel: kno-arts; slaapgeneeskunde; zelfstandig arts die eigen patiënten in het ziekenhuis behandelt (Belegarzt); HNOZ…; Betha… [instellingsnamen en overige tekst aan de rechterrand afgesneden/onleesbaar].
Rechteroor
Frequenties in kHz: 0,125; 0,25; 0,5; 1,00; 2,00; 4,00; 8,00. De dB-schaal is links grotendeels afgesneden; de grafische meetcurve blijft in het origineel zichtbaar.
Tweede audiogramveld [koptekst niet zichtbaar]
Frequenties in kHz: 0,125; 0,25; 0,5; 1,00; 2,00; 4,00; 8,00. dB-schaal: −10, 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100, 110, 120, 130.
Testvelden: maskering LL; maskering KL; SISI; Weber – rechts, midden, links; Rinne.
Roeser (1980): 0 rechts; 0 links.
Afkortingen en namen: LL en KL worden in de zichtbare uitsnede niet uitgeschreven. “SISI”, “Weber”, “Rinne” en “Roeser (1980)” blijven ongewijzigd.
Grafische meetgegevens: de ingetekende curves en symbolen blijven in het originele audiogram zichtbaar; niet-afgedrukte waarden worden hier niet uit de curve afgeleid.
Audiometrie 3 – toonaudiogram
Rechteroor
Frequenties: 125; 250; 500; 750; 1k; 1,5k; 2k; 3k; 4k; 6k; 8k. Hoorniveau: −10 tot 120 dB HL.
Tinnitusfrequentie: 1060 Hz.
| Meetvorm | 125 | 250 | 500 | 750 | 1k | 1,5k | 2k | 3k | 4k | 6k | 8k |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| LL | 10 | 10 | 5 | 5 | 5 | −5 | |||||
| KL | geen leesbare waarden in de uitsnede | ||||||||||
| FF | geen leesbare waarden in de uitsnede | ||||||||||
| SISI | rij onderaan afgesneden | ||||||||||
Linkeroor
Frequenties: 125; 250; 500; 750; 1k; 1,5k; 2k; 3k; 4k; 6k; 8k. Hoorniveau: −10 tot 120 dB HL.
Tinnitusfrequentie: 8000 Hz.
| Meetvorm | 125 | 250 | 500 | 750 | 1k | 1,5k | 2k | 3k | 4k | 6k | 8k |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| LL | 5 | 5 | 5 | 5 | 15 | 15 | |||||
| KL | geen leesbare waarden in de uitsnede | ||||||||||
| FF | geen leesbare waarden in de uitsnede | ||||||||||
| SISI | rij onderaan afgesneden | ||||||||||
Grafische meetgegevens: de curves, markeringen en gestreepte lijnen blijven in het originele audiogram zichtbaar; er worden hier geen aanvullende waarden uit geschat.
ATP-profiel – medisch laboratoriumrapport, pagina 1
Laboratorium: MVZ Labor Dr. Kirkamm und Partner.
Patiënt: Müller, Dustin; geboren op 18.10.1987; barcode 41542384; laboratoriumnummer 1305290316.
Monsterafname: 28.05.2013. Ontvangst monster: 29.05.2013, 08:36 uur. Uitgegeven op: 29.05.2013.
Praktijk: Dr. med. Peter [achternaam niet zichtbaar]; Duitse beroepstitel Praktischer Arzt (algemeen praktiserend arts); Dieselstr. 1.
Medisch laboratoriumrapport: definitief rapport, pagina 1 van 4.
Onderzoeksmateriaal: lithiumheparinebloed, serum.
Accreditatiemarkering: DAkkS, Deutsche Akkreditierungsstelle, D-ML-13151-01-00.
| Onderzoek | Resultaat | Eerdere waarde | Referentiebereik |
|---|---|---|---|
| ATP in granulocyten | 0,37 nmol/10⁶ cellen | > 0,4; > 1,0: zeer goede energielevering | |
| ATP in granulocyten (%) | 100,0 % | 100 | |
| ATP tijdens blokkade (%) | 37,1 % | ||
| ATP na blokkade (%) | 22,6 % |
Algemene beoordeling – overzicht immunologie
- verlaagd ATP-gehalte bij verdenking op mitochondriale disfunctie.
Immunologische diagnostiek – interpretatie van de bevindingen
ATP in granulocyten
Het onderzoeksresultaat toont een verlaagd intracellulair ATP-gehalte, wat wijst op een beperkte mitochondriale energievoorziening.
Een verminderde ATP-productie die past bij mitochondriale disfunctie kan optreden bij:
- onvoldoende zuurstoftoevoer naar de weefsels;
- CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom);
- fibromyalgie;
- nitrosatieve en oxidatieve stress;
- chronische degeneratieve ontstekingsziekten;
- actieve EBV-infecties;
- verouderingsprocessen;
- tekort aan cofactoren.
Een verminderde ATP-productie die past bij mitochondriale disfunctie kan primair bij verouderingsprocessen ontstaan, maar ook secundair door beschadiging van de mitochondriale membranen of door een ontoereikende aanvoer van ondersteunende voedingsstoffen.
Organisatie: MVZ Dr. Kirkamm und Partner PartG, Hans-Böckler-Straße 109–111, 55128 Mainz. Telefoon: +49 (0) 6131-7205-150. Fax: +49 (0) 6131-7205-100. E-mail: info@ganzimmun.de. Website: www.ganzimmun.de.
ATP-profiel – medisch laboratoriumrapport, pagina 2
De bepaling van het intracellulaire ATP maakt het mogelijk inzicht te krijgen in de actuele mitochondriale functie. De granulocyten van het perifere bloed zijn bijzonder geschikt voor de bepaling van de intracellulaire ATP-concentratie, omdat zij veel mitochondriën bevatten en gemakkelijk als celmateriaal beschikbaar zijn.
In de cellen van ons organisme wordt ononderbroken chemische, osmotische of mechanische arbeid verricht, waarvoor voortdurend energie in een universele vorm beschikbaar moet worden gesteld. Daarvoor zorgt het molecuul ATP, het algemene energiedragermolecuul van levende systemen. Het komt voor in alle levende cellen, wordt voornamelijk gevormd bij de oxidatieve fosforylering aan het binnenste mitochondriale membraan en speelt de centrale rol in de energiehuishouding.
De intracellulaire concentratie van ATP wordt zorgvuldig gereguleerd en in alle cellen op een stabiel niveau gehouden. Na een hoog ATP-verbruik, bij een verhoogde energiebehoefte of nadat de aanmaak is geblokkeerd, moet ATP op korte termijn worden geregenereerd.
ATP tijdens blokkade
De beoordeling van het regeneratievermogen van de mitochondriën na de inwerking van een gedefinieerde schadelijke prikkel geeft een nauwkeuriger inzicht in de mitochondriale functies. Daarvoor worden de mitochondriën blootgesteld aan thiomersal, een giftige kwikverbinding die de aanmaak van ATP blokkeert, waardoor de ATP-productie duidelijk afneemt.
ATP na blokkade
Hiermee wordt het regeneratievermogen van de ATP-synthese na het wegnemen van de thiomersalblokkade beoordeeld. Intacte cellen zijn in staat zich snel te regenereren en de ATP-productie weer te hervatten. Een mitochondriale disfunctie blijkt uit een beperkt of ontoereikend regeneratievermogen.
De ATP-productie wordt na het opheffen van de thiomersalblokkade niet in de gewenste mate hervat. Een regeneratievermogen van de cellen (verschil tussen ATP na blokkade en ATP tijdens blokkade) is niet waarneembaar, wat duidelijk op een mitochondriale disfunctie wijst. De mitochondriale stresstest bevestigt een mitochondriale disfunctie die al bleek uit het lage ATP-gehalte in de granulocyten.
Oorzaken van een verminderde ATP-beschikbaarheid
Een goede werking van de mitochondriën hangt rechtstreeks samen met een optimale beschikbaarheid van cofactoren die essentieel zijn voor de energievoorziening. Daarbij speelt vooral NADH, een vitamine B3-derivaat dat ook co-enzym 1 wordt genoemd, een bijzondere rol. Het NADH dat in de citroenzuurcyclus wordt gevormd, reageert in de ademhalingsketen aan de binnenste mitochondriale membranen met zuurstof en draagt zo bij aan de mitochondriale energieproductie. Het is een van de belangrijkste co-enzymen voor redoxreacties en is daarmee essentieel voor de ATP-productie. De belangrijkste enzymen die met NADH als cofactor werken, zijn de dehydrogenasen (bijvoorbeeld lactaatdehydrogenase, alcoholdehydrogenase en glyceraldehyde-3-fosfaatdehydrogenase).
NADH is essentieel voor DNA-reparatie, voor de antioxidatieve bescherming van lipidehoudende structuren, voor het cellulaire immuunsysteem en voor de productie van hormonen en neurotransmitters.
Naast co-enzym 1 is ubiquinon (co-enzym Q10), als essentieel bestanddeel van de mitochondriale ademhalingsketen, in belangrijke mate betrokken bij de cellulaire energiewinning. Ubiquinonen behoren tot de groep elektronenoverdragende co-enzymen en dienen daarbij als mobiele elektronendragers tussen flavoproteïnen en de cytochromen van de ademhalingsketen. Een tekort aan co-enzym Q10 van meer dan 25% leidt [zin loopt buiten de zichtbare onderrand verder; vervolg onleesbaar].
Pagina 2.